Witam w mojej fotogalerii poświęconej fotografii w podczerwieni.
Fotografia w podczerwieni którą również uprawiam, jest jedną z dyscyplin fotogtafii i obok fotografii otworkowej jest dziedziną jeszcze dość mało popularną. Fotografia otworkowa istnieje od początku, od kiedy wynaleziono możliwość zapisu nieruchomych obrazów, natomiast fotografia w podczerwieni jest "trochę" młodsza.
Pierwszy aparat rejestrujący obrazy w podczerwieni skonstruowano w 1929 roku. Przez wiele lat jedynym uzytkownikiem tej techniki było wojsko.
Dopiero niedawno fotografowie odkryli że można używać fotografii w podczerwieni do kreowania nowego stylu.
Większość aparatów cyfrowych jest czułych na światło podczerwone, jednak producenci stosują filtry blokujące i w ten sposób efekt zostaje ograniczony lub całkowicie usunięty.
Jak wiemy światłem nazywa się fale elektromagnetyczne o długości od 10nm do 1mm. Są one podzielone na trzy zakresy: ultrafiolet (10nm-380nm), światło widzialne (380nm-700nm; trzeba zaznaczyć, że światło widzialne, to światło na które reaguje siatkówka oka, dlatego dla każdego człowieka ten zakres może się różnić i wynosić czasem nawet od 380nm do 780nm) oraz podczerwień od 780 nm w górę.
Fotografia w podczerwieni korzysta z trzech zjawisk:
- Pierwszym z nich jest zjawisko pochłaniania promieniowania podczerwonego przez przedmioty w zależności od ich właściwości. Niektóre przedmioty pochłaniają to niewidzialne promieniowanie, choć w świetle widzialnym mogą się niczym nie różnić.
- Drugim z nich jest zjawisko odbijania promieni podczerwonych również zależne od właściwości danego przedmiotu bądź substancji. Warto w tym miejscu poruszyć temat fotografowanej w podczerwieni roślinności. Możemy tutaj właśnie zaobserwować to zjawisko. Chlorofil obecny w liściach i igłach roślin intensywnie odbija pochodzące ze Słońca promieniowanie podczerwone. Z tego powodu roślinność na zdjęciach wychodzi bardzo jasno (czasami czysta biel), ale w sposób zróżnicowany - w zależności od gatunków. Mamy tutaj do czynienia z efektem Wooda. Chlorofil pochłania prawie wszystkie składowe widma światła widzialnego, odbija natomiast - co łatwo wywnioskować - zieloną, dlatego rośliny które na ogół oglądamy są zielone. Promienie o długości fali przekraczającej 680nm (przypominam: ciemna czerwień i podczerwień) po przeniknięciu przez chlorofil są odbijane od warstwy gąbczastej (głębszej) i docierają potem przez filtr czerwony do naszego aparatu. Tę zależność wykorzystuje się na przykład do rozróżniania poszczególnych gatunków drzewostanu na zdjęciach lotniczych.
- Trzecim zjawiskiem jest emisja promieni podczerwonych przez niektóre przedmioty. W nocy, po uprzedniej całodziennej operacji Słońca następuje wypromieniowanie energii cieplnej zgromadzonej w obiektach będących na powierzchni ziemi. W zależności od przewodnictwa cieplnego nagrzanych przedmiotów można je potem rozpoznać na zdjęciach wykonywanych w zupełnej ciemności.
To są tylko niektóre z zastosowań tej fotografii. Warto jeszcze wymienić choćby zastosowanie w fotografii lotniczej. Ciekawostką jest to, że fotografując w podczerwieni nie zarejestrujemy zamglenia narastającego wraz z odległością (efekt perspektywy powietrznej). Nie zostaje zarejestrowana mgiełka, która powstaje w wyniku rozproszenia w atmosferze fali o długości odpowiadającej niebieskiej składowej widma. |
